از شهر آشنایی
نانی و حرفه‌ای و نشستن به گوشه‌ای...
Saturday, September 22, 2007
نرده


یکی از نکات جالبی که توجه هر تازه وارد به این دانشگاه رو جلب می‌کنه یه نرده درست در وسط دانشگاهه!

هر روز که وارد دانشگاه می‌شیم این نرده رو می‌بینیم که به طرز عجیبی رنگ‌آمیزی شده. اکثراً تبلیغات برنامه‌هایی که یه گروهی برگزار می‌کنه رو روش می‌شه دید. و اما بشنوید از سابقه‌ی این نرده.

در اوایل قرن بیستم، وسط دانشگاه ما (همین جایی که الان این نرده هست) یه دره کوچیک (حالت بریدگی) بوده. و یه پل چوبی روی این بریدگی قرار داشته. این ور پل یه مؤسسه دانشگاهی برای پسرا، و اون ورش یکی دیگه برا دخترا بوده. خلاصه اینکه این پله یه جورایی پاتوق گپ زدن دخترا و پسرا بوده (یه چیزایی تو مایه‌های دلگشای خودمون تو شریف). البته من خیلی از جزئیات ماجرا در اوایل قرن بیستم خبر ندارم.

بعداً که دانشگاه ما از ترکیب دو تا مؤسسه (نه دو تای بالایی) به وجود میاد، اون دره رو پر می‌کنن و دیگه احتیاجی به اون پل نبوده، ولی برای زنده نگه داشتن یادش، یه نرده چوبی اونجا می‌سازن. بعد از مدتی مسئولین دانشگاه تصمیم می‌گیرن که اون نرده رو خراب کنن تا اینکه یه شب یه عده نرده رو رنگ می‌زنن و تبلیغ یکی از برنامه‌های خودشونو رو نرده می‌کنن. به خاطر اینکه نرده خیلی موقعیت خوبی تو دانشگاه داره، هر کی وارد دانشگاه می‌شه اونو می‌بینه و خلاصه اینکه کلی از اون برنامه‌ای که تبلیغش رو نرده شده بود استقبال می‌شه! برا همین مسئولین دانشگاه تصمیم می‌گیرن که بذارن نرده سر جاش بمونه.

سالهای سال رو این نرده رنگ می‌شه تا اینکه تو سال نود و سه بلاخره نرده خراب می‌شه. بعد از اون یه نرده‌ی دیگه ولی این بار از جنس بتون سر جای همون می‌سازن و از اون موقع، تقریباً هر روز دارن این نرده رو رنگ می‌زنن. ولی همچنان رکورد جهانی جسمی که بیشترین تعداد مرتبه رنگ شده مال نرده‌ی قبلیه!

اما رنگ کردن نرده قانون‌های جالبی داره:

اول: نرده فقط باید از نصفه شب تا قبل از طلوع آفتاب رنگ شه.

دوم: کسی که نرده رو رنگ می‌کنه باید تمام اونو رنگ کنه.

سوم: نرده باید حتماً با فرچه رنگ بشه. کسی حق استفاده از اسپری و ... رو نداره.

چهارم: نرده فقط در صورتی می‌تونه رنگ بشه که اون منطقه (یه منطقه‌‌ی کوچیکی دور نرده مشخص شده) توسط عده‌ی دیگه‌ای اشغال نشده باشه. به عبارت دیگه، اگه یه گروهی حداقل دو نفر رو به طور همزمان در منطقه داشته باشه، گروه دیگه‌ای نمی‌تونه نرده رو رنگ کنه (تا زمانی که تعداد افراد گروه اول کمتر از دو نفر بشه).

حالا نتیجه‌ی ماجرا اینکه که الان یه گروهی از بچه‌های لیسانس (یه عده آدم بیکار) هستن که مدت‌هاست منطقه رو در کنترل خودشون دارن. همیشه دو نفر به طور شیفتی شبانه روز در کنار نرده ازش محافظت می‌کنن که اون منطقه در کنترل خودشون بمونه. از وقتی که شبا هوا کمی سرد شده اونجا چادر زد‌ه‌ن! ضبط و بلندگوهای بزرگ آورده‌ن و روزا اونجا موسیقی پخش می‌کنن و خلاصه دم و تشکیلاتی دارن برا خودشون!

در حال حاضر، حجم اصلی نرده مال لایه‌های رنگیه که روی هم جمع شده‌ن...


6 Comments:
Anonymous hamed said...
rasty baraye poste ghablit naneveshty oona ke alaghe mand nistand bayad chikar konanad?;)
(Inja neveshtam chon jadidtare)

Blogger Hamid said...
khodaya be haghe iiin mAhe mobarak, khodet hame ro shafa bede :D

Blogger امین said...
be Hamed:

bayad bian tu poste ba'dish ke jadidtar-e in so'al ro matrah konan!

be Hamid:
Elaahi, Aaamin :)

Anonymous Leili said...
hehehehe :) oun hame ghoutiyeh rang gozashtand baghalesh, ageh yeki ghavanin rou nadoneh va hamintouri yeh rangi bezaneh chi mishe? :) migam bad nist yeh emtehani bokoni !!!! masalan yeh chizayee dar morede hoghoghe mosalamemoun benevis roush :)

Blogger امین said...
to leili:

un aghayi ke tu ax mibini baraa hamin unjaa vaysaade dige! un yeki az 2 nafar mohafezie ke alaan shifteshune.

Blogger حسین said...
این چیزا وللش..پیرو پیغومتون، باس عرض شود «و به همچنین» و دیگه هم اینکه جای شما خالی هست!